dismiss* 6 sonuç...

dismiss

f.
1. işten çıkarmak, kovmak; görevden almak, görevden uzaklaştırmak: The Prime Minister has dismissed two members of her cabinet. Başbakan kabine üyelerinden ikisini görevden aldı.
2. gitmesine izin vermek: The teacher dismissed her students. Öğretmen öğrencilerinin gitmesine izin verdi.
3. huk. (davayı) reddetmek.

dismiss

kov

dismiss from one-s mind

aklından çıkarmak, düşünmemek.

dismissal

i.
1. işten çıkarma; işten çıkarılma.
2. gitmesine izin verme.
3. ciddiye almayı reddetme.
4. aklından çıkarma.
5. (davayı) reddetme.

dismissal

kovma

dismissed

v.kov:adj.atılmış

dismiss* kelimesini Türkçe>İngilizce sözlükte ara